Cintas-de-Amor

Beste lezer,

De volgende tekst gaat mij nauw aan het hart,
maar toch schrijf ik hem.
In elk woord ligt nu een beetje pijn, figuurlijk dan.
Het waarom wordt u meteen duidelijk want de titel van
dit postje spreekt tot elke verbeelding.

Silencenet is het hier geworden!
Dat is in enkele regels gezegd wat ik hiermee bedoel,
en sta mij toe een beetje sarcastisch naar voor te komen.

Er is ten eerste de totale onbekwaamheid van het blogplatform:
te zeggen dat de mails onbeantwoord blijven,
daar zijzelf nooit een plausibele oplossing weten
en dat er elke dag wel iets schort!

Ten tweede krijgt men nooit een verklaring van de fouten die optreden,
en wordt slechts een excuus verzonnen over kinderziektes met 13 in
een dozijn.
Hun klantvriendelijkheid al dan niet gratis tart elke verbeelding.
Enkel de reclame draait als een slierende kermismolen.
Maar niet met of door mij.

Ten derde word mijn geduld als dusdanig op de proef gesteld dat ik al
menig keer mijn hak in het scherm zou hebben geslagen
als ik niet met mijn volle verstand zou beseffen dat er nog andere
internetplatforms bestaan waar ik naar hartelust mijn hobby van het schrijven
kan verder zetten.

Ten vierde en niet onbelangrijk voor mij maar toch ook misschien
een gegeven waar u uzelf in herkend is de sympathie onder de bloggers.
Het is en zal nooit meer zijn wat het is geweest.
Kapotgemaakt door roddels, jaloezie en de groene kleur van nijd,
is alles op sterven na dood.
Nochtans is het verboden bij wet kliekjes en of samenscholing te vormen.

Met vriendschappen en eventuele relaties wordt hier nogal los omgegaan
en pas jij niet in het plaatje heb je afgedaan.
Ik voor mijzelf heb genoeg gegeven en misschien wel meer gekregen dan
ik verwachtte maar zoals het er de laatste tijd aan toegaat om zoveel mogelijk
te gaan ronselen daar haak ik bij af.

Dit hoeft niet meer voor mij!
Pascale, René, Klaverke en Ivette voeg ik nog met graagte aan mij leeslijst toe,
hier vind ik nog iets terug van oprechtheid en vriendelijkheid.
Voor de rest niks meer, mocht ik u toch vergeten te noemen zijn
een welgemeende verontschuldiging hiervoor en ik zal ook niet nalaten
het recht te zetten.

Al onze blogs zijn gesloten vanaf dit moment,
maatje verkiest om anoniem ergens in space verder te gaan 
 Ben ondertussen ook naar andere oorden vertrokken.

U bent daar hartelijk welkom.
Ik zal daar zowel mijn dagdagelijkse zaken als mijn poëzie publiceren.
De postjes hier worden verwijderd nadat ik de teksten heb opgeslagen.
Onze URL’s blijven bestaan ter herinnering en ook omdat we vinden dat ze onze
persoonlijkheid hebben weergegeven.

Let op: om geen misverstanden te doen ontstaan
wij claimen niks zoals ons wel meer is verweten,
noch schrijf ik hier nog lappen tekst ( buiten deze dan )
noch zet ik foto’s die hier al ontelbare keren zijn na- geaapt.

Mocht u zich aangesproken voelen:
Niet doen! Het is slechts mijn pen die mij opdraagt tot schrijven
geheel naar wat mij als indrukken werd ingegeven.

Blog ze mensen en laat u vooral niet kennen.

Groet, Kay

p.s.

Als u nu geen tijd hebt of te moe bent,
geen nood dit postje wordt automatisch herzet tot het gelezen is.
Daarvoor of voor dit alles moet je bijna 7 jaar bloggen!

Het beste!

Nieuwe url:
http://cintas-de-amor.blogspot.com